Dit is mijn plek.
Mijn wereld.
Niet alles. Wel echt.
Mijn leven is privé.
Ik laat zien wat ik wíl laten zien.
In kleine stukjes.
Op mijn manier.
Ik leef met een lichaam dat niet meer meewerkt.
Chronische pijn.
Altijd moe.
Beperkingen die je niet ziet, maar die er altijd zijn.
Ik push niet meer.
Ik bewijs niets meer.
Ik luister naar wat wél kan.
Hier deel ik gedachten.
Ervaringen.
Teksten die raken.
Soms scherp.
Soms zacht.
Soms met humor.
Soms met stilte.
Niet om medelijden te krijgen.
Niet om te overtuigen.
Maar om echt te zijn.
Wat je hier ziet, is geen compleet verhaal.
Het zijn fragmenten.
Momenten.
Woorden die kloppen.
Neem wat bij je past.
Laat de rest liggen.
Dit ben ik.
Gewoon Bianca.
Gewoon Bianca
Je mag vandaag gewoon genoeg zijn.
Ook zonder bewijs.