If, then else….

Mensen zeggen vaak: volg je gevoel.
Klinkt mooi. Klinkt zelfs wijs.

Totdat je midden in een situatie zit waarin iets opgelost moet worden…
en je gevoel alleen maar meer chaos maakt.

We zijn emotionele wezens, dat is gewoon wie we zijn.
Maar soms houden we ons zo vast aan wat we voelen,
dat we vergeten te kijken naar wat er daadwerkelijk gebeurt.

We bouwen hele scenario’s in ons hoofd.
Als ik dit doe, dan gebeurt dat.
Als dat gebeurt, dan gaat het mis.
Dus ik wacht nog even…

En daar sta je dan.
Niets opgelost, maar wel volledig uitgeput van het nadenken.

Het probleem is niet dat we voelen.
Het probleem is dat we blijven hangen.

Emoties kunnen je raken, je wakker maken, je laten zien wat belangrijk is.
Maar ze kunnen je ook vastzetten, laten twijfelen en alles zwaarder maken dan het is.

Niet elke situatie vraagt om eindeloos nadenken.
Sommige situaties vragen gewoon om rust, overzicht en een beslissing.

Misschien moeten we onszelf iets anders aanleren.
Niet eerst alles voelen tot we vastlopen.

Maar eerst kijken.
Wat gebeurt hier echt.
Wat moet er nu gebeuren om dit op te lossen.

En daarna… pas daarna…
de ruimte nemen om te voelen wat het met je doet.

Niet omdat emoties slecht zijn.
Maar omdat ze je soms tegenhouden op het moment dat je juist vooruit moet.

Misschien zit je niet vast in je leven.
Misschien zit je vast in je eigen hoofd.

En daar komt niemand uit…
door nog een keer hetzelfde rondje te denken.